| |
Ontstaan WVTerheijden 1970 |
|
| |
Een fietser en lid van de wielervereniging die nooit een koers heeft
gereden. Maar toch heel begaan was met de club, het begon allemaal in
de BBB(bon-bini-bar). Het was destijds een leuke locatie om na een
drukke werkweek lekker bij elkaar te komen.
Meestal op vrijdagavond ontmoeten enkele trouwe klanten elkaar in de
BBB. Het was hier wieler- of duivenpraat.
Er waren wel een paar fanatieke renners, die graag een koersje wilden
rijden. Zo werd een clubje gevormd, met een paar liefhebbers die het
shirtje van de BBB aandeden en naar wedstrijden gingen. De namen
kan ik niet allemaal meer noemen, want stel dat ik hiermee iemand
vergeet.
Maar daar gaat het eigenlijk niet zo om, het was de sfeer en
gezelligheid waar het om ging.
Omdat dit steeds meer vorm begon te krijgen, werd er een clubje
opgericht. Namelijk Wielerclub Terheijden met als voorzitter Jo
Hoogveld en Nico en Ad Rasenberg en Ad Nuijten en Henk Rasenberg
als bestuursleden.
Er werd onder elkaar al wat geld bijeen gebracht voor de consumpties
etc. na de wedstrijden. Toch begon de wielersport steeds meer te leven
en elke klant moest de mooie verhalen aanhoren van het weekend
ervoor.
Dat hield in dat ook steeds meer mensen die hier kwamen ook wel lid
wilden worden. Ook werd er elke zaterdagavond een wedstrijd
georganiseerd voor iedereen die maar een fiets had. Diverse variaties
zoals koppelkoers, tijdrit of rit in lijn werd dan gereden. Met altijd als
start en finish bij de BBB. Men reed toen al voor wat men waard was
om zo snel mogelijk weer terug te zijn aan de bar.
Hier werden de wedstrijden geanalyseerd net zolang dat iedereen
gewonnen had. Het werd steeds drukker met het aantal liefhebbers die
wel eens een tochtje mee wilden rijden.
Ook ik werd op dat moment op de fiets gezet, en daarmee was er weer
een lid bij. Ik had nl. een langdurige blessure (achter de rug) die
ontstaan was door een voetbal ongeluk, en kon als revalidatie alleen
maar fietsen.
De club groeide zodat er versterking nodig was in het bestuur, mij werd
gevraagd een functie te aanvaarde in het bestuur.
Omdat ik werkzaam was bijeen bank werd de functie als
penningmeester voorgesteld. Daar ging ik graag mee akkoord en
daarmee is het dus begonnen.
Het duppie moest een vereniging worden met statuten en een
huishoudelijk reglement. We sloten ons aan bij de KvK en hadden als
vereniging bestaansrecht. Steeds meer leden kregen we met allerlei
klasse. Amateurs, liefhebbers, trimmers, toerders en ook mensen die
alleen maar lid wilden zijn.
We gingen contributie innen van de leden, er werden ook diverse
dingen aangeschaft, o.a. kleding zodat we in een eigen tenue rondreden
(met als shirtkleur roze). Al met al kreeg het aardig wat vorm.
Dat alles op papier moest komen is natuurlijk vanzelfsprekend.
Er werden vergaderingen belegd die werden genotuleerd en er werd
door mij een Kas Bank Giroboek aangelegd zodat boekhoudkundig alles
vast kwam te staan.
Al er vele leden zijn moet er ook veel georganiseerd worden en dat
was op dat moment precies waar we met het bestuur veel plezier aan
beleefden.
De plaatselijke wielerronde werd weer opgepakt, dit was in het verre
verleden de Kees Pellenaars ronde. Voor ons werd het de Wielerronde
van Terheijden, met man en macht werd er aan gewerkt om dit voor
elkaar te krijgen en zie, hij bestaat nog.
Het was leuk om de ronde te organiseren met mensen als Jan Tetering,
Ad Nuiten, Jan Snoeren, Din de Ridder en nog vele hulpjes.
De maanden voor het wielerevenement brachten heel veel werk met
zich mee vooral voor de toen secretaris Jan van Tetering.
De weken voor de koers maakten met een paar man een heel
programmaboekje met deelnemerslijsten van alle categorieën en met
vele advertenties. Het sponsorbezoek werd door diverse leden gedaan
en was geen enkel probleem. Als ik aan mijn sponsoren vroeg wat
moet er voor tekst in de advertentie of wat wil je dat we doen met jouw
sponsorgeld, dan was het antwoord: "dat regelen jullie zelf maar."
Dus je begrijpt wel dat het handmatig plakken, schrijven en tekst
verzinnen, om toch een leuke advertentie te verzinnen, een heel karwei
was. Het was elke avond prijs in huize Jan en José, we verzonnen ter
plekke leuzen voor de advertentie en maakten er plaatjes bij. Het
kopiëren was dan de andere dag een extra werkuur voor mij bij de
baas. Zo werd toen gewerkt met heel veel plezier en later op de avond
heel veel bier en de nimmer vergeten kaas en worst van José.
De finishing touch was altijd een feest. Het boekje kon gedrukt
worden. Dan was de volgende taak voor de penningmeester, het vullen
van de enveloppen voor premies en prijzen. Hierbij kregen we altijd
hulp van Jan Snoeren.
Hulp voor de wielervereniging was ongekend. Iedereen die met de
vereniging maar iets van doen had was aanwezig als er gewerkt moest
worden. Daarom was het elke keer weer bij elk evenement een prettige
tijd om bij deze club te horen. Er werden steeds meer evenementen
georganiseerd, Bingo avonden, een toertocht, een kermiskoers, een
clubkampioenschap + nog een revanche op het clubkampioenschap
enz. enz.
Bij elke organisatie zat er ook wel een feestgedachte achter, er meest
na elk evenementje flink gefeest worden. Daarom was het denk ik ook
zo gezellig in de club, dat was mede ook de reden dat de club aardig
groeide.
Er werd natuurlijk eerst besloten om een jaarlijkse feestavond te
houden voor alle leden met partner. Deze werd altijd in het clubhuis
gehouden n.1. de BBB.
De uitbaters van toen, Henk en Rietje Rasenberg zorgden er mede voor
dat we die avond niets te kort kwamen. Het was voortreffelijk zoals het
door Rietje klaargemaakte buffet er elk jaar weer uitzag, geweldig.
Natuurlijk dachten we toen ook al een beetje commercieel, dus vroegen
we een kleine bijdrage voor het feestje maar dat mocht geen naam
hebben gezien hetgeen we die avond allemaal konden nuttigen.
Het was niet alleen feestjes bouwen wat we deden. Er werd ook
behoorlijk aan de weg getimmerd op het sportieve vlak.
Eerst vond het bestuur dat er een clubblad moest komen en dat werd
dan ook in no time gerealiseerd. We bedachten een passende naam
voor het blad n.1. "De Klepper". Er moest ook een kenbaar logo op
komen, dus ik tekende een wielrenner. Deze werd nader uitgewerkt en
in reepjes geknipt en zie, we hadden een logo.
Voor de lay-out en de teksten kregen we uiteraard weer de nodige hulp
van diverse leden. Hiervoor werd toen een aparte commissie in het
leven geroepen die heden ten dage nog steeds goed haar werk doet.
De volgende stap was in de richting van de trimtriatlon, wat in die
jaren heel populair was.
Ook wij gingen aan de slag met een paar bestuursleden en uiteraard
weer de nodige aanvulling van de trouwe leden. Dit werd ook weer
opgepakt door een te benoemen commissie waarvan ik zelf 15 jaar
voorzitter mocht spelen. De commissie werkt nog steeds perfect, het
afgelopen jaar voor de 20e keer, Bravo!
Het penningmeesterschap werd mij na 7 jaar iets te veel, dus besloot ik
hiermee te stoppen. De functie werd overgenomen door de heer Cees
Michielsen die tot op heden nog steeds de penningen beheert.
De commissies werden er steeds meer en ik bleef ook bij diverse
zitting houden. Zo werd ook aan het succes van de triatlon nog maar
een kersttriatlon toegevoegd. Eerste kerstdag voor de meeste sporters al
te lang binnengezeten, deden dan ook graag op 2e kerstdag mee aan de
kersttriatlon voor leden. Dit werd naderhand nog in een duatlon
omgetoverd, het is maar om bezig te zijn.
De animo van het sporten op het wielervlak liep toch wel wat terug.
Dat is meestal als er in de professionele wereld niet goed gepresteerd
wordt.
Bij onze vereniging liep het ook al wel terug. We moesten het toch nog
steeds van de oudere leden hebben omdat er nauwelijks aanvulling was
van de jeugd. Toch was de W.V. Terheijden een flinke club met
indertijd 160 leden.
Maar voor mij was de room er eigenlijk al wel af. Het bleef nog bij een
wedstrijdje jureren tijdens het clubkampioenschap of nog een keer
assisteren bij de wedstrijden op het SNS parcours.
Doordat ik de Klepper trouw in de bus kreeg en die ook helemaal
doornam, bleef ik toch nog wel op de hoogte.
Maar ouder worden geeft toch weer wel andere behoeften en andere
interesses, zodat ik nu op het moment zoiets heb van nou jongens, ik
heb het na 25 jaar wel gehad.
Mooie tijden en met een prettige samenwerking met verschillende
leden kan ik met een gerust hart zeggen: "Bedankt allemaal".
Ik wil het bestuur en alle leden nog een lange carrière toewensen, nog
veel fietsplezier en vooral gezondheid.
Vriendelijke groeten van Sjel Welten.
|
|
|
| |
|
|
|
| |
info |
|
| |
Pages view 2012
38.919
|
|
| |
|
|
|